Stel je voor: je loopt al dagen door adembenemende Himalaya-landschappen, en dan rijdt er een jeep langs op een modderpad dat ooit alleen voor voetgangers bedoeld was. Klinkt als een nachtmerrie?
▶Inhoudsopgave
Nou, dat is precies wat er de afgelopen jaren gebeurt op de Annapurna Circuit.
Maar hoe zit het echt in 2026? Welke stukken zijn veranderd, en waar kun je nog die oude, rustige sfeer vinden? Laten we erin duiken.
Waarom is er eigenlijk een nieuwe weg gekomen?
Het begon allemaal met goede bedoelingen. De Nepalese wilden toegang verbeteren naar afgelegen dorpen, zodat er sneller hulp kon komen bij noodgevallen en goedkoper bouwmateriaal kon worden aangevoerd.
De zogenaamde "Annapurna Circuit Road" — ook wel de Marsyangdi Valley Road genoemd — is in stappen aangelegd en verbreed. Het idee: betere leefomstandigheden voor lokale gemeenschappen. Maar voor trekker betekent dat ook: minder wildernis, meer stofwolken, en op sommige dagen het geluid van motorbikes in plaats van alleen wind en waterval. De vraag is niet of de weg nuttig is — dat is hij zeker — maar wat het betekent voor jouw ervaring op de trail.
Welke delen zijn het hardst geraakt?
Besisahar tot Chame: de grote verandering
Dit is het stuk dat het meest is veranderd. Vroeger liep je hier dagen lang door een prachtige, smalle vallei met terrassen en kleine Gurung-dorpen.
Tegenwoordig loopt er een begaanbare weg van Besisahar via Bhulbhule en Syange tot aan Chame, de hoofdstad van Manang-district. Wat betekent dat voor jou? Het eerste deel van de trek — traditionaal dag 1 tot en met dag 3 of 4 — is grotendeels vervangen door een rij- of busrit.
Chame naar Manang: nog redelijk intact
Veel trekkingbureaus, waaronder organisaties als Atma Asia Travel, adviseren hun gasten dit stuk met de bus of jeep te doen.
Je bespaart energie, maar mist ook het geleidelijke opbouwen van de trek. De sfeer is er niet meer hetzelfde: langs de weg staan nu dakpanden, tankstations en bouwputten. Goed nieuws: vanaf Chame naar Manang is de trail nog grotendeels ongemoeid. De weg komt hier niet door, en je loopt nog steeds door diepe kloven met spectaculaire uitzichten over de Annapurna-massief.
Dit gedeelte voelt nog als de "oude" Annapurna Circuit. De dorpen Pangragaon, Braga en Manang zelf zijn onveranderd en adembenemend.
Manang naar Muktinath: de Thorong La en daarna
Een tip: neem hier de tijd. Veel trekkers haasten zich door dit stuk, maar het is precies hier dat je de authentieke Tibetaans-Boeddhistische cultuur van de Manang-vallei ervaart. Het klooster van Braga, op een klim van 3500 meter, is een van de oudste van Nepal en absoluut een bezoek waard.
De beklimming van de Thorong La pass op 5416 meter is natuurlijk het hoogtepunt van de trek — letterlijk en figuurlijk.
En die is gelukkig nog hetzelfde. Geen weg, geen voertuigen, alleen jij, je rugzak en de bergen. Maar onder de pass verandert het verhaal weer.
Van Muktinath naar Jomsom loopt er al jarenlang een begaanbare weg. In 2026 is die weg verder verbreed en beter beheerd.
Jomsom naar Tatopani en Pokhara: de zuidkant
Jomsom zelf is uitgegroeid tot een klein stadje met een landingsbaan, hotels en zelfs een soort supermarkt. Het voelt meer als een logistiek knooppunt dan een bergdorp.
Het laatste gedeelte — van Jomsom via Tatopani en Ghorepani naar Nayapul (en vandaar naar Pokhara) — is een mix. Tussen Jomsom en Tatopani loopt er een weg, maar de trail blijft grotendeels apart en voetganger-vriendelijk. Het spectaculaire Kali Gandaki-kloof, de op één na diepste kloof ter wereld, is nog steeds adembenemend.
Van Tatopani naar Ghorepani is het weer puur trekken. Geen asfalt, geen motoren.
En als je vroeg genoeg vertrekt voor de zonsopgang op Poon Hill — 3210 meter — krijg je een uitzicht dat je nooit meer vergeet. Annapurna South, Machapuchare, Dhaulagiri: ze staan er allemaal bovenop elkaar. Dit is waarom je de volledige Annapurna Circuit trektocht doet.
Wat betekent dit voor jouw trek in 2026?
Laten we eerlijk zijn: de Annapurna Circuit is niet meer wat het was in de jaren tachtig.
De weg heeft een deel van de wildernis weggenomen, en dat is een gemis. Maar — en dit is een groot maar — de kern van de trek is nog intact.
De Thorong La, de Manang-vallei, de Kali Gandaki-kloof, Poon Hill: dat is allemaal er nog, en het is nog steeds magisch. De sleutel zit in de planning. Kies een route die de weg vermijdt waar mogelijk. Wie op zoek is naar een avontuur in een verboden regio, kan ook in Chame beginnen in plaats van Besisahar als je de eerste dagen met de bus wilt overslaan.
Neem een extra dag in Manang voor acclimatisatie én cultuur. En boek bij een organisatie die de route kent en je niet gewoon de gemakkelijkste optie aanreikt.
De Annapurna Circuit zonder gids in 2026 is anders. Maar anders betekent niet slechter. Het betekent dat je bewuster moet kiezen, beter moet plannen, en misschien juist meer waarde hebt aan de stukken die nog wild zijn. En die stukken? Die zijn er absoluut nog.