Welke vergunningen heb je nodig voor trekken in Nepal in 2026

Je droomt ervan om door de Himalaya te lopen, met als doel een van de beroemde trekkingsroutes in Nepal. Misschien is het de Everest Base Camp, de Annapurna Circuit of de Langtang Valley.

Maar voordat je je wandelschoenen aantrekt en je rugzak pakt, is er iets belangrijks waar je aan moet denken: vergunningen. Zonder de juiste papieren kom je echt niet verder in Nepal. Geen zorgen, het is niet ingewikkeld als je weet waar je aan toe bent. In dit artikel lees je precies welke vergunningen je nodig hebt, wat ze kosten en waar je ze kunt regelen.

Waarom heb je vergunningen nodig in Nepal?

Nepal beschermt zijn natuur en cultuur met een systeem van trekvergunningen. Het idee is simpel: door het bezoek te reguleren, blijven de berggebieden schoon, krijgen lokale gemeenschappen een eerlijk deel van de inkomsten en weet de overheid wie er waar loopt.

Voor jou als trekker betekent dit dat je voor bijna elke route in de bergen een of meer vergunningen moet regelen. Welke precies, hangt af van de route die je wilt lopen.

De TIMS-kaart: jouw trekkeridentiteitsbewijs

De TIMS-kaart (Trekkers' Information Management System) is de basisvergunning voor vrijwel elke trek in Nepal. Denk aan het als je trekkerpaspoort.

Het is bedoeld om bij te houden wie er in de bergen loopt, wat handig is bij noodgevallen zoals aardbevingen of lawines. Er zijn twee soorten TIMS-kaarten. Als je zelfstandig trekt, dus zonder gids of drager, betaal je ongeveer 2.000 Nepalese roepies (zo'n 14 euro).

Als je met een gids of drager van een erkend bureau reist, is de kaart goedkoper: 1.000 roepies.

Je kunt de TIMS-kaart aanvragen bij het Nepal Tourism Board in Kathmandu of Pokhara, of via erkende reisorganisaties. Neem je paspoort en twee pasfoto's mee.

Nationale park- en wildreservaatvergunningen

Veel populaire trekroutes lopen door nationale parken of beschermde gebieden. Voor elk van die gebieden heb je een aparte vergunning nodig. Hier zijn de belangrijkste:

Sagarmatha National Park (Everest-regio)

Wil je naar Everest Base Camp, Gokyo Lakes of de Three Passes Trek? Dan kom je door Sagarmatha National Park. De vergunning kost 3.000 roepies voor buitenlandse toeristen. Je kunt deze krijgen bij het parkkantoor in Monjo of bij het Nepal Tourism Board in Kathmandu.

Annapurna Conservation Area (ACAP)

De Annapurna Circuit, de Annapurna Base Camp en de Poon Hill Trek vallen onder het Annapurna Conservation Area. De vergunning hier kost eveneens 3.000 roepies. Je kunt deze regelen in Pokhara of Kathmandu via het Nepal Tourism Board of bij het ACAP-kantoor in Pokhara.

Langtang National Park

Voor de Langtang Valley Trek, Gosaikunda of de Helambu Trek heb je een vergunning voor Langtang National Park nodig. Deze kost 3.000 roepies en is verkrijgbaar in Kathmandu of bij het parkkantoor in Syabrubesi.

Manaslu Conservation Area

De Manaslu Circuit Trek wordt steeds populairder, en daarom zijn de regels hier iets strenger. Je hebt niet alleen een Manaslu Conservation Area Permit nodig (3.000 roepies), maar ook een speciale Manaslu Restricted Area Permit. Die laatste kost 70 dollar per persoon voor de eerste zeven dagen en 10 dollar per extra dag. Bovendien moet je minimaal met twee personen reizen en via een erkend bureau boeken. Dit is dus geen route voor de volledig zelfstandige trekker.

Upper Mustang en Upper Dolpo

Deze gebieden zijn al jarenlang gesloten geweest voor toeristen en zijn nu weer toegankelijk, maar onder strenge voorwaarden. Voor Upper Mustang betaal je 500 dollar voor de eerste tien dagen en 50 dollar per extra dag. Upper Dolpo is zelfs nog duurder: 50 dollar per persoon per dag, met een minimum van vijf dagen. Beide routes vereisen dat je via een erkend reisbureau reist en een gids meeneemt.

De Special Restricted Area Permit voor afgelegen gebieden

Naast de reguliere vergunningen zijn er in Nepal zogenaamde restricted areas. Dit zijn gebieden dicht bij de grens of met een kwetsbare cultuur, waarvoor je een speciale toestemming nodig hebt.

Voorbeelden zijn Humla, Simikot, Mugu en Tsum Valley. De kosten variëren per gebied, maar reken op 50 tot 100 dollar per persoon per week. Ook hier geldt vaak dat je minimaal met twee personen moet reizen en een gids in dienst moet nemen.

Wat kost het allemaal bij elkaar?

Laten we even rekenen. Stel: je loopt de Everest Base Camp Trek zelfstandig.

• TIMS-kaart (zelfstandig): 2.000 roepies
• Sagarmatha National Park vergunning: 3.000 roepies

Dan heb je nodig: Totaal: zo'n 5.000 roepies, oftewel ongeveer 35 euro.

Voor de Annapurna Circuit komt er nog een ACAP-vergunning bij van 3.000 roepies, dus dan zit je op ongeveer 57 euro aan vergunningen. De duurdere routes als Manaslu of Upper Mustang lopen natuurlijk fors op door de speciale restricted area permits.

Praktische tips voor het regelen van je vergunningen

Regel je vergunningen altijd in Kathmandu of Pokhara, voor vertrek naar de trekroute. Neem je paspoordig mee, want je hebt een geldig paspoort met minimaal zes maanden geldigheid nodig.

Ook twee pasfoto's zijn verplicht voor de TIMS-kaart. Als je via een reisorganisatie reist, regelen zij meestal alle vergunningen voor je.

Maar als je zelfstandig trekt, moet je het zelf doen. Het Nepal Tourism Board in Kathmandu is je beste adres. Het kantoor is geopend van zondag tot vrijdag, meestal van 10:00 tot 17:00 uur.

Een belangrijk punt: bewaar je vergunningen goed. Op verschillende controlepunten langs de route wordt je gevraagd om je papieren te tonen, waarbij het verschil tussen de TIMS en nationale parkvergunning vaak voor verwarring zorgt.

Verlies je vergunning, dan moet je een nieuwe aanschaffen. Dus stop 'n in een waterdicht zakje in je rugpak en maak er een foto van met je telefoon, voor alle zekerheid.

Zijn er veranderingen verwacht voor 2026?

Nepal past zijn vergunningenbeleid regelmatig aan. De afgelopen jaren zijn er al meer gebieden opengesteld voor toeristen, zoals Upper Mustang en delen van Dolpo.

Voor 2026 zijn er geen grote veranderingen aangekondigd, maar het is verstandig om voor vertrek even de actuele informatie te checken op de website van het Nepal Tourism Board of bij een organisatie als Atma Asia Travel. De vergunningskosten kunnen licht stijgen, dus reken altijd een klein beetje mee voor onvoorziene aanpassingen.

Conclusie: goed voorbereid de bergen in

Trekken in Nepal is een ongelofelijke ervaring, maar zonder de juiste vergunningen kom je niet ver. De TIMS-kaart is voor iedereen verplicht, en daarnaast heb je afhankelijk van je route nog nationale park- of restricted area vergunningen nodig. De kosten zijn overzichtelijk en het regelen ervan is niet ingewikkeld.

Zorg dat je alles op orde hebt voordat je vertrekt, en dan kun je je volledig richten op wat echt telt: de adembenemende uitzichten, de gastvrijheid van de Sherpa's en het gevoel dat je op top van de wereld staat.

Want dat is het uiteindelijke doel, toch?